Tabi ki doğada! Başka türlü nasıl olabilir ki?

Çünkü kaynağımız doğada...

Şehirleri besleyen kaynaklar doğada...

Doğa, gizemin ve belirsizliğin hüküm sürdüğü mekanın adıdır.

Şehirler ise rutinlerin sürdüğü mekanlardır. Doğada bu rutinler kesintiye uğrar; ve kendimize dönüp bakabilecek bir farkındalık doğar.

Doğada olmak, hem yaşadığımız şehirle, hem de üstlendiğimiz rol modeliyle aramızda bir mesafe yaratır. Bir boşluk oluşur bu aralıkta. Yeniyle doldurulabilecek bir boşluk.

İnsan, her ne kadar yaşantısında güvenlik ve sabitlik arıyor görünse de, varlığımız gizem duygusundan, bilnmeyenden beslenir.

Bu senaryoda şehirler, sırtımızı yasladığımız, bilindik güvenli alanları oluştururken; doğa da gizemi ve belirsizliğin sonsuz potansiyellerini bizlere sunar.