Az ve Öz...

ATIL KILMAYIN Kİ, ATIL KALMAYASINIZ!

e-Posta

 

BOŞLUĞUN YARATICI GİZEMİ

Ne güzel bi laftır o!

"Boşluk"
Henüz insanlık bilmese de! Rahatsız edici gelse de boşluk kavramı!

Tanımsızlık can sıkıcıdır ne de olsa :)
Olsun varsın; her anın tadını çıkarmak lazım.
Tanımlayıp çerçevelediğimiz ve sonra da adına gerçek dediğimiz dünyanın
da

tadını çıkarmak lazım :)
Olur da bir gün sı
çrayıverir insan ardında bırakır tüm bunları,
yeniye gözlerini açma cesaretini gösterir.
Sıradanlığın büyüsünün ne anlama geldiğini kavrayıverir,
kişisel önemlerin at koşturduğu dünyası çöker birden,
tüm tanımları geride bırakır ve girer b
oşluğun içine hiç tereddütsüz.

Kendi boşluğudur bu.
Eskiden korktuğu,
Şimdiyse kucak açtığı,
kendi boşluğu…


"Bo
ş bırakma", "tanımlamama" melekesi geliştikçe daha da keyifli hale
gelecek olan bir yolculuk başlar.

Her geçen günün ardından daha bir güçlenir kişi.
Erk toplar.
Tanımsız olanda yaşar, her gün tanımlı olan dünyanın içine girip çıksa da.
Erk biriktirir, inanmadan inanmayı öğrenir.
işlerine öyle bi sağduyuyla girişir ki, onu tanıyan tanımayan herkes
onun için "işinin hayatı
” olduğuna inanırlar.
Ama onun için işi hayatı demek değildir.

Yaptığını kusursuz yapmayı da öğrenmiştir bu kişi!

Ve böylece keskinleşir her hareketi, her eylemi.

Olan yalnızca budur.
Ve böylece alı
r, sorumluluğunu yaşamın.
Ve böylece ulaşır hedefine, diğerleri bilmezler.
Onlar kararlı ilerleyen bir insan görürler.
Topluluk bilincinden bireysel varoluşa geçer kişi.
Birbiriyle rekabetten beslenen dünyayı görür ve sevgisini bırakır geride
O ortama bir armağandır bu.
Kendisini geliştiren her insana ve olaya saygı duyar.
Ve en iyi dileklerini salar yaşamın topraklarına
Artı
k dilek dileyebilecek gücü vardır çünkü onun.
Ve döner kendi yoluna, in
şa eder onu yavaş yavaş.
Tanımsızlığın gizemini duyumsar.
Hiçbir şeyi bilmediği zaman tanımların esareti sona erer
V
e açılır gizemin kapıları, ardına kadar,
Gözler görmeye ba
şlar.
Olur
da bu yaşamında başarır varlık bunu,
Gizemin kapılarının özgürlüğe açıldığını da farkeder sonra.
Ve öykü;

devam eder.....

Tayfun Hüner – Olympos’tan Notlar 29 Eylül 2008

 

Az ve Öz...

ATIL KILMAYIN Kİ, ATIL KALMAYASINIZ!